يک‌هو
آخر ِ شب
حس کردم
ديگه نمي‌خوامش.

انگار زهرا راست مي‌گفت.
با هر پريود دوست پسر عوض مي‌کنم.

شايدم واسه اينه
که توي هر رابطه
بدجوري حس مي‌کنم
همه‌اش دارم يه چيزايي رو از دست مي‌دم.
ته‌اش هيچي به‌ام نمي‌رسه
و گمونم ديگه وقتشه
که سر خدا داد بزنم:
پس سهم من چي؟